Τετάρτη, 15 Οκτωβρίου 2008

Απλά αιρετικό



Χωρίς αποτυπώματα
πια τα δάχτυλά μου
κάηκαν στη κόλαση
του κορμιού σου
Αμαρτωλή και κόκκινη
με μια κούπα κρασί κι έναν οργασμό
για προσάναμμα
Τι κρίμα που δεν είναι χειμώνας
να ξαπλώσω στο χιόνι
που έστρωσες πάνω σου
Τι κρίμα που δεν έχω βάρκα
ν’ αρμενίσω στη θάλασσά σου
τις νύχτες που το φεγγάρι
θωπεύει
τις υγρές φωλιές
που κρύβεις στο κορμί σου.
Άγρια κόκκινη
κι αμαρτωλή η κόλαση
βγαλμένη από μέσα σου
καταδυναστεύει τις αισθήσεις μου.
Παραδίνομαι τότε στη δύνη
του ανομολόγητου
και του αιρετικού σου πάθους…

4 σχόλια:

Μαρία Νικολάου είπε...

Kαλημέρα Λία μου..
Χωρίς αποτυπώματα αφήνω τη σιωπή μου για σένα..
Ετσι μ αρεσει να μιλώ..

Τάκης Τσαντήλας είπε...

"Λίγα αποτυπώματα θολά
παρέμειναν ακόμα
ν' ακροβατούν πάνω
στο λαβωμένο σώμα σου
από την αναπάντεχη βροχή
που σε κατέκλυσε,
κι εκκόλαπτε πόθους επώδυνους
κάθε φορά που ο ουρανός
εξόριζε τα άστρα
που συνωστίζονταν
στην μέσα καταχνιά μας.."

Απλά υπέροχο..
Κι ας "αιρετικό" Λία μου..
Τη θερμή καλησπέρα μου..

μωβ είπε...

χωρίς αφή σ' αγγίζω
τα δάχτυλά μου έσβησαν
μισαναμμένα τσιγάρα
στο τασάκι του γέλιου σου

χωρίς γεύση σε φιλώ
στα χείλη μου έσκασαν
φωτοβολίδες φαντασμαγορικές
του πόθου σου επέτειοι

χωρίς μάτια σε κοιτώ
τυφλή απ΄της πεθυμιάς την άρνηση
στα βλέφαρά μου λάμπουν ηδονικά
τα βότασαλα της ερημιάς

χωρίς αισθήσεις σου δίνομαι
αναίσθητα
απόλυτα
αιρετικά
ασύδοτα...

ΣΟΦΙΑ ΣΤΡΕΖΟΥ είπε...

Ερωτικά αποτυπώματα
που κάηκαν ψηλαφώντας
τις άκρες του κορμιού σου.
Χωρίς στέγη,χωρίς ουρανό
αφέθηκα σε αιρετικό πάθος