Στον αγέρα ανεμίζω
λειψή την ανάσα μου
την ψυχή μου
που αυτομόλησε από μια κιβωτό
πριν αιώνες
και μες στη σιωπή περιφέρεται
τρελή και ρακένδυτη
μ΄ασωτίες κρυφές
με πληγές
και με μνήμες λαθραίες
(c) Τάκης Τσαντήλας
Δευτέρα, 30 Μαρτίου 2009
Πριν αιώνες
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
4 σχόλια:
Μια οπτασία και μια έρημο
ζητώ να σμίξω
Στην όαση που κατοικείς
συνάντηση θα κάνω
με μια επιθυμία που λαχταρά νερό
και πίνει απ΄τα χείλη σου
μη και το όνειρο αφυδατωθεί..
Πριν αιώνες..
Καλό μήνα Τάκη μου!
"Πάνε αιώνες τώρα
που δεν κάνω τίποτα άλλο
παρά μόνο
μαζεύω άνθη ακριβά
και σεπτά στα προσφέρω.."
Καλό μήνα Ελένη μου..
Εαρινό κι Ανα(σ)τάσιμο..
Μου άρεσε πολύ...σκοτεινό, πικρό και ρεαλιστικό.
Αιώνες
για μια στιγμή
καλησπέρα φίλε Τάκη
Δημοσίευση σχολίου