Δευτέρα, 30 Μαρτίου 2009

Πριν αιώνες

Στον αγέρα ανεμίζω
λειψή την ανάσα μου
την ψυχή μου
που αυτομόλησε από μια κιβωτό
πριν αιώνες
και μες στη σιωπή περιφέρεται
τρελή και ρακένδυτη
μ΄ασωτίες κρυφές
με πληγές
και με μνήμες λαθραίες



(c) Τάκης Τσαντήλας



4 σχόλια:

L.N.E (Ελένη Γ.) είπε...

Μια οπτασία και μια έρημο
ζητώ να σμίξω
Στην όαση που κατοικείς
συνάντηση θα κάνω
με μια επιθυμία που λαχταρά νερό
και πίνει απ΄τα χείλη σου
μη και το όνειρο αφυδατωθεί..

Πριν αιώνες..

Καλό μήνα Τάκη μου!

Τάκης Τσαντήλας είπε...

"Πάνε αιώνες τώρα
που δεν κάνω τίποτα άλλο
παρά μόνο
μαζεύω άνθη ακριβά
και σεπτά στα προσφέρω.."

Καλό μήνα Ελένη μου..
Εαρινό κι Ανα(σ)τάσιμο..

Έλενα είπε...

Μου άρεσε πολύ...σκοτεινό, πικρό και ρεαλιστικό.

Δημήτρης Δικαίος είπε...

Αιώνες
για μια στιγμή

καλησπέρα φίλε Τάκη