Δευτέρα, 8 Δεκεμβρίου 2008

Δεν είναι που δε τόλμησε η ψυχή


Αν η ψυχή δε τόλμησε
τότε γιατί μάτωσε το κορμί
και περιφέρεται ανώφελα
σε δρόμους σκοτεινούς
αφήνοντας που και που
σταγόνες κόκκινες από αίμα
Κι αν τόλμησε η ψυχή
γιατί τότε το κορμί τάφηκε
σ ερημωμένα κοιμητήρια
γεμάτα σκιές
κι ήχους κακούς της νύχτας
Δεν είναι που δε τόλμησε η ψυχή
κι ούτε είναι που δεν είχε το θάρρος
είναι που η καρδιά δεν άντεξε
και παραδόθηκε στο έλεός σου ...

7 σχόλια:

άναρχες φλόγες Λίτσα Πατεράκη είπε...

Είναι που με πρόδωσες καρδιά μου
κι έσκισα τις φλέβες μου
για να ξεσπάσει ο βουβός λυγμός
πάνω απ' τις παπαρούνες
στο ρημαγμένο νεκροταφείο
της εποχής.

Καλημέρα Λ.Νικολαϊδη

Δημήτρης Δικαίος είπε...

ποιος είπε
πως δε μάτωσε η απούσα;

τώρα.. αργά

καλησπέρα Λία

Τάκης Τσαντήλας είπε...

"Tο φεγγάρι πάντα γυμνό
διαβαίνει τη θύμηση
κι εκπορθεί
την ακοίμητη πεθυμιά
που στενάζει.."

Υπέροχο είναι Λία μου..
Τη θερμή καλησπέρα μου..

CIELO είπε...

Sofia, I have something for you on my blog.... come get it! ;)

cielo

CIELO είπε...

Merry Christmas and warm wishes from our house to yours....

Cielo

L.N.E (Ελένη Γ.) είπε...

Η ψυχή προδώθηκε από την ύλη..
μέρα όγδοη..

Εύχομαι καλές γιορτές σε Σένα μα και σε όλους όσους ποιούν ασύδωτα!

L.N.E (Ελένη Γ.) είπε...

Ίσως και να ευθύνεται το χρώμα στο κραγιόν μου
δεν ταίριαζε με το λευκό χιτώνιο των ματιών σου..

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ